Landeninfo Cappadocië - Turkije
Turkije is bij velen nog onbekend als natuurbestemming. Veel mensen kennen het alleen van de strandvakanties die hier aangeboden worden. Maar Turkije heeft zoveel meer te bieden: u vindt hier prachtige natuur en eeuwenoude cultuur.
In het hart van Turkije ligt het wonderlijke landschap van Cappadocië met haar bizarre rotsformaties, grotwoningen, rotskerkjes en kloosters. Dit landschap is miljoenen jaren geleden ontstaan door uitbarstingen van verschillende vulkanen. Het landschap werd bedekt met een dikke laag as en lava. De as werd samengeperst tot zachte tufsteen en is in de loop der tijden door rivieren, regen, wind en sneeuw gevormd tot fantastische formaties in een veelvoud aan kleuren. Waar harde steenlagen waren, bleef het onderliggende gesteente gespaard en zo ontstond het bizarre landschap van metershoge tufsteenkegels in vele vormen en maten.
De mens zorgde voor de verdere vorming van het landschap. De oermensen ontdekten al dat ze uit het zachte tufsteen gemakkelijk holen konden hakken. Latere immigranten zoals de Hittieten, de Frygiërs en de Perzen volgden hun voorbeeld. Het bleef niet alleen bij woningen; er werden zelfs hele ondergrondse steden, tot wel 12 verdiepingen, uitgehouwen, waar de mensen zich schuil konden houden voor hun vijanden. De christenen die zich vanaf de 2e eeuw na Chr. in Cappadocië vestigden, maakten hier dankbaar gebruik van tijdens de vervolging door de Romeinen en later tijdens de Arabische invallen.
Zelf lieten de christenen ook hun sporen achter: zij hakten ontelbare kerken en kloosters uit de rotsen. De wanden werden versierd met geometrische afbeeldingen en later ook met kleurrijke fresco’s die verschillende taferelen uit de bijbel uitbeelden. Het merendeel van de kerkjes en kloosters is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven.
De valleien van Cappadocië zijn erg vruchtbaar: tussen de tufsteenkegels vindt u kleine oases met fruitbomen, groentetuinen en wijngaarden. Van de druiven worden de bekende wijnen uit deze streek geproduceerd, een traditie die tot christelijke tijden terugvoert.
De oude dorpen bestaan uit een labyrint van smalle steegjes met vele karakteristieke grotwoningen. Deze bijzondere huizen zijn gedeeltelijk uit de rotsen gehouwen en gedeeltelijk met natuursteen gebouwd. Het onderste deel van de huizen, het grotgedeelte, wordt veelal nog als stal gebruikt voor de koeien, schapen en ezels. Het bovenste deel van de huizen bestaat vaak uit kamers die in een boogvorm gebouwd zijn, de zogenaamde kemerler. Deze huizen zijn in de zomermaanden heerlijk koel en in de winter relatief warm.